Een eenzame oude dag? Niet voor de bewoners van de Gouwe Tuy

In de jaren voordat Peter de Koning met pensioen ging, kreeg hij vaak hetzelfde te horen: “Ga nu eens rustig aan doen. Gewoon lekker genieten.” Uiteindelijk stopte hij op zijn vijfenzeventigste met werken. Maar niks doen? Dat zat er niet in. Samen met zijn buren organiseert hij leuke activiteiten. “Dáár geniet ik van. Stilzitten is niks voor mij.”

Drie jaar geleden verhuisde Peter naar de Gouwe Tuyn in Oost-Souburg. In de binnentuin van het appartementengebouw waar hij ging wonen, stond een zaaltje. Het werd af en toe gebruikt door een zorgorganisatie. Toen die vertrok, zagen verschillende bewoners kansen om er iets moois van te maken.
“Er zat een bar in en het zag er allemaal nog netjes uit”, vertelt Peter. “We dachten: hier kunnen we een leuke plek van maken. Een plek waar je met elkaar koffie drinkt of iets organiseert.”

Samen met andere bewoners richtte Peter een activiteitencommissie op. Er werd servies gekocht, er kwamen nieuwe spullen voor het zaaltje en er werden plannen gemaakt voor activiteiten. Sindsdien staat iedere woensdagochtend de koffie klaar. Als er iemand jarig is, wordt er getrakteerd. Peter moet lachen: “We hebben wel koekjes liggen, maar die worden zelden gebruikt.”

Altijd iets te doen

Ook de maandelijkse borrel is een succes. Daar komen vaak veertig tot vijftig bewoners op af. Op donderdagmiddag wordt er getekend, geschilderd of gehaakt. En iedere maand is er een bijzondere activiteit, zoals een optreden, een gezamenlijke maaltijd, een paaslunch of een kerstdiner.
“Mensen betalen een eigen bijdrage en wij leggen een deel bij uit de pot. Het leuke is dat we het zaaltje verhuren. De opbrengst mogen we houden, dus daar kunnen we weer leuke dingen van doen.”

Het is niet alleen het zaaltje. Ook de binnentuin wordt onderhouden door de buren van de Gouwe Tuyn. En het atrium, waar vroeger verouderd meubilair stond, is veranderd in een mooie, rustige plek met nieuwe meubels en planten. “Veel mensen hebben een steentje bijgedragen. De één heeft de tafels gelakt, de ander mooie planten gehaald. Nu is het echt iets van ons samen.”  

Even denkt hij na. Dan vertelt hij wat hem het meeste plezier geeft.
“De meeste mensen die hier wonen zijn vijfenzeventig jaar of ouder. Veel van hen zijn alleen en zitten veel thuis. Door alle activiteiten ontmoeten ze hun buren. Er wordt gelachen, gepraat, samen in de tuin gewerkt en samen gegeten. Dat is toch prachtig?”